Bron viewtopic.php?f=5&t=2595&start=410#p30189 ..Vanaf mei willen zij groepen patiënten werven met ME/CVS, lyme, Q-koorts en long covid om te zoeken naar de verschillen en overeenkomsten in hun biomarkers. “Ik zoek dan bijvoorbeeld naar de biomarker voor inspanningsintolerantie”, legt Wüst uit. “Het zou kunnen dat die door een vergelijking tussen de patiëntgroepen te vinden is.”
Aanvulling: Ook een met bloedonderzoekVervolg en vervolg op; Bron viewtopic.php?f=31&t=2428&start=1220#p31158 en vervolg op; Bron viewtopic.php?f=31&t=2428&start=1090#p30145
Interessant nieuws!
de Volkskrant
22 augustus 2025
Altijd doodmoe: Nederlandse wetenschappers gaan daar nu eindelijk grootschalig onderzoek naar doen; Bronhttps://www.volkskrant.nl/wetenscha ... ~b2225087/ en Bron; https://archive.is/LU9mS#selection-1332.0-1332.1..Dankzij de inzet van patiënten met chronische vermoeidheid gaat een Nederlands onderzoeksconsortium op zoek naar de oorzaken van de klachten – internationaal kent het zijn gelijke niet. ‘We denken dat het immuunsysteem een verkeerde afslag heeft genomen'..
..Het zijn de symptomen van een raadselachtig ziektebeeld waarover artsen en wetenschappers zich al tientallen jaren het hoofd breken. Nog altijd is er geen oorzaak gevonden van dat chronisch vermoeidheidssyndroom (dat nu ME/CVS wordt genoemd), laat staan dat er een behandeling in zicht is. Nederland telt tienduizenden patiënten, wereldwijd gaat het om miljoenen mensen. Ze hebben decennialang moeten vechten tegen het ongeloof: moe werd geassocieerd met lui, de ziekte zou wel tussen de oren zitten. Maar de patiënten en hun vertegenwoordigers gaven niet op en nu is er, dankzij hun inzet, een onderzoeksconsortium opgezet dat wereldwijd zijn weerga niet kent..
..Patiënten met chronische Q-koorts (opgelopen door een bacterie bij geiten of schapen) en chronische Lyme (opgelopen na een tekenbeet) hebben vergelijkbare klachten. Daarom worden, naast postcovid, ook die twee postinfectieziekten meegenomen in het onderzoek. Er wordt gewerkt aan een biobank met lichaamsmateriaal van tweeduizend mensen: patiënten uit vier groepen en, ter controle, een groep gezonde mensen. Verpleegkundigen zijn de komende jaren bezig om van al die mensen bloed, speeksel, urine en ontlasting te verzamelen. Ze nemen vragenlijsten door en doen testen. Van zo’n zeshonderd patiënten wordt een MRI-scan gemaakt. En dan is er ook nog de samenwerking met de hersenbank waar ME/CVS-patiënten zich als donor kunnen opgeven zodat na hun dood hun hersenen kunnen worden onderzocht..
..Sommigen zeiden me zelfs: Ik denk dat we patiënten met het chronisch vermoeidheidssyndroom altijd verkeerd hebben bejegend.’..
..De ziekte is zo lang veronachtzaamd, we hebben heel wat in te lossen.’..
Voor mij persoonlijk wordt er eindelijk steeds meer en meer duidelijk. Herkenning & Erkenning!!! En de gestelde diagnoses voor de ziekte van Lyme (chronische Lyme) en de in het verleden gestelde diagnose voor de ziekte ME (nooit meer hersteld van het erg ziek worden door het Epstein-Barr virus (EBV)) zijn juist gebleken en kunnen als ziekten naast elkaar bestaan.
De Covid-19 Pandemie heeft in positieve zin het een en ander betreffende infectieziekten in een stoomversnelling gebracht. Er wordt bijvoorbeeld meer samengewerkt. Het is goed dat er intussen in me/cvs land en in Lyme land wordt gesproken over samenwerking. Dat was enkele jaren geleden onmogelijk omdat men op 'de eigen afgebakende eilandjes' bleef zitten. En werd het door sommigen gezamenlijk noemen van bijvoorbeeld de ziekte me/cvs én de ziekte van Lyme door de verschillende Lyme- en
de me/cvs patiënten-organisaties en door sommige Lyme- én me/cvs patiënten/lotgenoten als 'vloeken in de me/cvs kerk of in de Lyme kerk' gezien.. en wie het noemde of er vragen over stelde werd fel bekritiseerd of 'met pek en veren weggejaagd'..
Bij mij is PEM (Post-exertionele malaise) een blijvende beperking geworden waar ik elke dag rekening mee moet houden en een aangepast leven leiden noodzakelijk is. De bij mij in het verledenvastgestelde PEM en OI en de uit bloedonderzoek van het Amsterdam UMC (Laboratorium Genetische Metabole Ziekten (Lab GMZ))
vastgestelde sterk verhoogde lactaat (melkzuur) waarde; Bron viewtopic.php?f=5&t=2595&p=31928#p31904 werden niet serieus genomen.
De uitslagen van het bloedonderzoek en de testen (o.a. fietstesten) bij het CVS/ME Medisch Centrum & Cardiozorg én van het Amsterdam UMC (Laboratorium Genetische Metabole Ziekten (Lab GMZ)) gaven duidelijk aan dat er iets goed mis was met onder andere de spieren en de belastbaarheid van het lichaam. En sporten en bewegen werden ten zeerste afgeraden en daar moest ik per direct mee stoppen. Dat in verband met overbelasting, het forceren van het lichaam/spieren en dat het 100% bedlegerigheid kon gaan veroorzaken. Ik was toen wisselend huis/bank/bed gebonden. 100% bedlegerigheid wilde ik ten allen tijde zien te voorkomen en toen heb ik het traject met CGT en GET dat het UWV voorstelde geweigerd met alle gevolgen van dien!..We denken nu dat er een bepaalde grens is in het inspanningsniveau die gerelateerd is aan het ontstaan van PEM. En dat is de eerste ventilatoire drempel. Dat is een lastige term, maar heeft te maken met de omschakeling in de spieren van energieverbruik met behulp van zuurstof naar energieverbruik zonder zuurstof. Waarbij dus melkzuur ontstaat.
Dus de melkzuurproductie is waarschijnlijk een grens waarop we denken dat in ieder geval bij fysieke PEM de PEM grens ligt..
En ja! menig huisarts, of medisch specialist én andere zorgverleners in Nederland mogen zich rot gaan schamen over hoe zij (ons) de patiënten in de afgelopen tientallen jaren hebben behandeld! En dat geldt ook voor alle andere mensen binnen de maatschappij met de bekende (voor)oordelen over de ziekte(n)!

Jarenlang door verschillende huisartsen niet serieus te zijn genomen waarbij ziekte en de vele klachten en het door de tijd heen steeds zieker worden als 'tussen de oren' werden beoordeeld/gediagnosticeerd met als 'medisch advies' om naar een psycholoog te gaan. Ziek worden heeft mij erg veel gekost qua gezondheid én op maatschappelijk- en sociaal gebied.
Dus ja! menig huisarts, of medisch specialist én andere zorgverleners in Nederland mogen zich rot gaan schamen over hoe zij (ons) de patiënten in de afgelopen tientallen jaren hebben behandeld! En dat geldt ook voor alle andere mensen binnen de maatschappij met de bekende (voor)oordelen over de ziekte(n)!