Borrelia met co-infecties ernstiger beloop dan borrelia besmetting alleen

Wetenschappelijke onderwerpen over Lyme-Borreliose, zoals wetenschappelijke medische publicaties en artikelen die worden ondersteund door dergelijke publicaties. Bij twijfel kies 'Artikelen en Linkjes'.
Sproetje
Berichten: 3055
Lid geworden op: Di 28 Okt 2014, 20:33

Borrelia met co-infecties ernstiger beloop dan borrelia besmetting alleen

Berichtdoor Sproetje » Wo 08 Feb 2017, 18:49

Co-Infection of Blacklegged Ticks with Babesia microti and Borrelia burgdorferi Is Higher than Expected and Acquired from Small Mammal Hosts

http://journals.plos.org/plosone/articl ... ne.0099348

Michelle H. Hersh , Richard S. Ostfeld, Diana J. McHenry, Michael Tibbetts, Jesse L. Brunner, Mary E. Killilea, Kathleen LoGiudice,
Kenneth A. Schmidt, Felicia Keesing

PLOS

Published: June 18, 2014
http://dx.doi.org/10.1371/journal.pone.0099348

[.....]
Introduction

Co-infections from tickborne diseases are a threat to human health in the northeastern and midwestern United States, but the risk of acquiring a co-infection is not fully understood. Lyme disease, caused by the spirochete pathogen Borrelia burgdorferi, is an established public health problem in the United States, with >25,000 reported cases annually from 2008–2011 (CDC, 2013). Annual cases of human granulocytic anaplasmosis, caused by the gram-negative intracellular bacterium Anaplasma phagocytophilum, have been increasing in the last decade [1]. Human babesiosis, caused by the protozoan blood parasite Babesia microti, has also been increasing in prevalence, especially in the northeastern United States [2]–[4]. These three tickborne pathogens – A. phagocytophilum, B. microti, and B. burgdorferi – are transmitted by the same vector, Ixodes scapularis, the blacklegged tick, with the great majority of human cases transmitted by the nymphal stage of these ticks [5]. I. scapularis ticks can be infected with any combination of these pathogens or all three simultaneously [6]. The risk to humans of acquiring co-infection depends on both their exposure to tick bites and the infection status of the ticks.

Co-infection of multiple tickborne pathogens can affect the intensity and duration of symptoms in humans, and make diagnosis and treatment more challenging. Co-infection of Babesia microti and Borrelia burgdorferi has been the most frequently observed human co-infection in several studies of regions in which all three pathogens are endemic [7], [8]. B. microti/B. burgdorferi co-infection can cause more severe or persistent symptoms in human patients [7], [9]–[13] (but see also [14], [15]). Humans could in theory become co-infected either through the bite of a single co-infected tick, or sequential bites of ticks each transmitting a different pathogen; in this study we focus on the risk of exposure to multiple pathogens that arises from bites of co-infected ticks. Rates of transmission from infected ticks to vertebrate hosts can vary with co-infection (e.g. [16]).

The risk of exposure to more than one pathogen from a single bite of a co-infected tick depends on both: (1) the prevalence of co-infections in questing nymphs, and (2) the prevalence of co-infections in the wildlife hosts these ticks feed on as larvae. As none of these pathogens are known to be vertically transmitted [6], co-infected questing nymphs must have obtained multiple infections from feeding on a co-infected host as larvae. Few consistent patterns have emerged from observations of co-infection in questing ticks. Since larval I. scapularis ticks typically only have a single blood meal, co-infected nymphal ticks are likely a result of larval ticks feeding on co-infected hosts. Pathogens interacting within a single host could in theory facilitate one another, directly or indirectly compete, or have no additive effects [17], evidenced by positive, negative, or neutral relationships in pathogen infection status or abundance within hosts. Negative, positive, and neutral relationships of pathogen occurrence in both nymphal and adult questing ticks have been reported [18]. We focus this study on nymphs as this stage is responsible for the majority of human infections with tick-borne disease [5]. Co-infection studies to date have focused on either questing ticks or a few reservoir hosts, but have neglected simultaneous assessment of co-infection frequencies in both questing nymphs and the wildlife hosts from which they acquire pathogens.

In wildlife hosts, co-infection studies on tickborne pathogens include both observational studies based on serology and experimental studies on laboratory animals. Within a host, multiple parasite infections can be modulated by host immune responses, priority effects, and interactions among pathogens [17], [19]. In a long-term study of field voles (Microtus agrestis), evidence for both positive and negative interactions between B. microti and A. phagocytophilum was documented, with the outcome dependent on the duration of A. phagocytophilum infection [20]. Experimentally, independent transmission of B. burgdorferi and A. phagocytophilum both to and from I. scapularis ticks has been demonstrated [16]. However in white-footed mouse (Peromyscus leucopus) hosts, prior infection with either pathogen inhibits establishment of the second [21], reducing the likelihood of co-transmission to ticks. In contrast, prior ecological research on associations between vertebrate hosts and these three zoonotic pathogens suggests that co-infection in ticks could be common. Certain host species, such as P. leucopus, have high reservoir competence (probability of transmitting infection to uninfected ticks) for all three pathogens [22]–[24], potentially facilitating tick co-infection. In addition, 45% of 463 antibody-positive wild white-footed mice sampled in Connecticut were shown to be seropositive for all three pathogens [25], suggesting high exposure rates. These conflicting results yield limited predictive power concerning co-infection patterns and an incomplete understanding of underlying processes.

In this study, we sought to improve our understanding of the pattern and processes of co-infection. Our first aim was to quantify patterns of co-infection of A. phagocytophilum, B. microti, and B. burgdorferi in questing I. scapularis nymphs, given their importance in human infections [5]. Our second aim was to determine whether co-infection in questing nymphs was caused by transmission biases within groups of hosts. To accomplish this, we surveyed both questing nymphal ticks and newly molted nymphs fed as larvae on specific host species (hereafter ‘host-collected ticks’) in an area endemic to all three pathogens (Dutchess County, NY, USA). Our general strategy was to assess infection status of: (1) questing nymphs sampled from many different landscape contexts likely representing different vertebrate host communities; and (2) host-collected ticks from known mammalian and avian hosts. This allowed us to determine whether co-infection rates were different from what would be predicted if pathogens were assorting independently and to assess which hosts might be responsible for deviations from independent assortment.

[.....]

Discussion

Patterns of co-infection of both questing nymphs and host-collected ticks deviated from co-infection patterns predicted by independent assortment in several ways. Co-infection of questing nymphal ticks with Babesia microti and Borrelia burgdorferi occurred more often than expected by chance. This pattern also appeared in small mammal hosts but not other host groups (sciurids, meso-mammals, birds). Co-infection with A. phagocytophilum and B. microti in questing nymphs was less common than expected given independent assortment, and again this pattern was seen in small mammal hosts but not other host groups.

[.....]




Sproetje
Berichten: 3055
Lid geworden op: Di 28 Okt 2014, 20:33

Re: Borrelia met co-infecties ernstiger beloop dan borrelia besmetting alleen

Berichtdoor Sproetje » Wo 08 Feb 2017, 19:00

Concurrent Lyme Disease and Babesiosis
Evidence for Increased Severity and Duration of Illness


http://jamanetwork.com/journals/jama/ar ... act/403174

Peter J. Krause, MD; Sam R. Telford III, ScD; Andrew Spielman, ScD; et al
Abstract

Objective. —To determine whether patients coinfected with Lyme disease and babesiosis in sites where both diseases are zoonotic experience a greater number of symptoms for a longer period of time than those with either infection alone.
[.....]


Sproetje
Berichten: 3055
Lid geworden op: Di 28 Okt 2014, 20:33

Re: Borrelia met co-infecties ernstiger beloop dan borrelia besmetting alleen

Berichtdoor Sproetje » Wo 08 Feb 2017, 19:09

Epidemiology and Impact of Coinfections Acquired from Ixodes Ticks

http://online.liebertpub.com/doi/abs/10 ... 2321653851

Edward A. Belongia
Marshfield Clinic Research Foundation, Marshfield, Wisconsin.
2004


ABSTRACT


Ixodes scapularis and other ticks in the Ixodes ricinus complex may transmit multiple pathogens, but research on coinfections has been limited. Coinfections occur with varying frequency in ticks, but single infections are more common than dual infections. The proportion of I. scapularis or I. ricinus ticks coinfected with both Borrelia burgdorferi sensu lato and Anaplasma phagocytophila is generally low, ranging from <1% to 6% in six geographic areas. A higher prevalence of tick coinfection (26%) has been reported in Westchester County, New York. Genetic variants of the human disease-causing strain of A. phagocytophila are present in some tick populations, and they may affect the risk of coinfection or clinical illness. The proportion of Ixodes ticks coinfected with B. burgdorferi and Babesia microti has ranged from 2% in New Jersey to 19% on Nantucket Island, Massachusetts. In humans, cross-sectional seroprevalence studies have found markers of dual infection in 9–26% of patients with a tick-borne infection, but such studies often fail to distinguish simultaneous coinfection from sequential infections. Several studies have prospectively assessed the occurrence of acute coinfection. Among patients with a confirmed tick-borne infection, coinfection rates as high as 39% have been reported. The most commonly recognized coinfection in most of the eastern United States is Lyme borreliosis (LB) and babesiosis, accounting for ~80% of coinfections. LB and human granulocytic ehrlichiosis coinfections are less common, occurring in 3–15% of patients with a tick-borne infection in Connecticut or Wisconsin. Studies of clinical outcomes suggest that patients with acute Babesia coinfection have more severe symptoms and a longer duration of illness than patients with LB alone, but the risk of spirochete dissemination is similar. Coinfections can modify the immune response and alter the severity of arthritis in animal models. Future coinfection research should focus on long-term clinical outcomes, the role of genetic variants, immunologic effects, and the potential role of Bartonella species as tick-borne pathogens.

Eus
Berichten: 992
Lid geworden op: Di 28 Okt 2014, 23:27

Re: Borrelia met co-infecties ernstiger beloop dan borrelia besmetting alleen

Berichtdoor Eus » Wo 08 Feb 2017, 19:18

1.4 Andere tekenoverdraagbare infecties in Nederland en Europa
Behalve naar Borrelia, wordt in Nederlandse studies ook gekeken naar besmetting van teken met andere micro-organismen zoals Anaplasma, Ehrlichia, Candidatus Neoehrlichia mikurensis, Bartonella, Babesia en Rickettsia.
In 1999 vonden Schouls et al. een hoog besmettingspercentage Anaplasma (45%), voornamelijk Anaplasma phagocytophilum, in 121 (deels) volgezogen teken afkomstig van reeën in Nederland. Dit hoge besmettingspercentage wees op aanwezigheid van Anaplasma in Nederland en een potentieel gezondheidsrisico voor de mens. Wielinga et al. (2006) vonden in een veldstudie op vier verschillende gebieden in Nederland tussen 2000 en 2004 Anaplasma phagocytophilum in 1 tot 16% van de teken. De genotypen die gevonden werden, waren Neoehrlichia mikurensis, Anaplasma phagocytophilum en Anaplasma platys (voorheen Ehrlichia canis). In de studie van Wielinga bleek 2% van de zoekende (niet volgezogen) teken met Anaplasma en Borrelia besmet (Wielinga 2006).
Candidatus Neoehrlichia mikurensis, een bacterie nauw verwant aan Ehrlichia chaffeensis en Anaplasma phagocytophilum en in 2004 voor het eerst als een nieuw soort beschreven, komt in Ixodes ricinus in Nederland voor (Overbeek 2008).
Schouls (1999) et al. vonden dat 70% van de onderzochte Ixodes ricinus DNA van Bartonella-species of species nauw verwant met Bartonella bevatten maar niet de humane pathogenen Bartonella henselae en Bartonella quintana. (Schouls 1999). In studies in de Verenigde Staten was de aanwezigheid van DNA van Bartonella soorten in Ixodes scapularis aangetoond maar er waren geen aanwijzingen dat Bartonella zich in teken kan handhaven of via een teek op dier of mens kan overgaan (Angelakis 2010, Telford 2010). In een recent Nederlands onderzoek bij 1719 zoekende Ixodes ricinus van 16 verschillende locaties in Nederland kon geen Bartonella henselae worden aangetoond. De kans op kattekrabziekte na een tekenbeet in Nederland lijkt daardoor vrijwel uitgesloten (Tijsse-Klasen 2011). Wielinga et al. (2009) vonden Babesia in zeventien (1%) van de 1488 teken die tussen 2003 en 2007 verzameld waren uit een natuurgebied aan de kust. De gevonden genotypen waren Babesia EU1 en Babesia microti (Wielinga 2009). In een andere recente studie naar teken afkomstig van Nederlandse honden werden Babesia EU1, Babesia microti en Babesia divergens, welke pathogeen zijn voor mensen, aangetoond (Nijhof 2007). In Nederland zijn nog geen infecties met Babesia bij de mens gerapporteerd, waarbij de besmetting gerelateerd kon worden aan een tekenbeet in Nederland.
Met PCR-onderzoek toonde Sprong et al. (2009) Rickettsia aan in Nederlandse teken in een besmettingspercentage van 6% tot 66%. Het meest voorkomende genotype was Rickettsia helvetica (41% van 1735 teken), waarvan de pathogeniciteit voor de mens nog niet is aangetoond.
Humane monocytaire ehrlichiosis (HME) wordt veroorzaakt door Ehrlichia chaffeensis en Humane granulocytaire anaplasmosis (HGA) door Anaplasma phagocytophilum na besmetting via een tekenbeet. De aandoeningen komen voor in de Verenigde Staten. Klinische verschijnselen zijn: acuut ontstaan van koorts en hoofdpijn, spierpijn, malaise, anemie, leukopenie, thrombocytopenie en / of verhoogde levertransaminases. Ook misselijkheid, braken of rash kunnen verschijnselen zijn.
De literatuur vermeldt één Nederlandse patiënt met humane granulocytaire anaplasmose (HGA) in 1998, waarbij het aannemelijk was dat de besmetting in Nederland had plaatsgevonden (van Dobbenburgh 1999). In 2001 toonden Groen et al. (2002) antistoffen tegen HGA aan bij 4 van 108 patiënten met onverklaarde koorts en bij 7 van 174 patiënten met lymeziekte of de verdenking daarop in de periode 1992 - 1999. Bij 2 van 154 bosarbeiders werden antistoffen tegen HGA gevonden, maar geen van hen had antistoffen tegen HME. In een controlegroep van 54 gezonde kantoormedewerkers werden geen antistoffen tegen HGA of HME gevonden (Groen 2002). Ook in andere Europese landen, waaronder België, werden antistoffen tegen HGA gevonden onder patiënten met een tekenbeet in de anamnese (Bakken 2006, Strle 2004, Heyman 2010).
In 2009 was er een eerste beschrijving van een 61-jarige man in Zwitserland met klinische verschijnselen bij wie Candidatus Neoehrlichia mikurensis met PCR in het bloed kon worden aangetoond (Fehr 2010). In 2010 en in 2011 zijn er zes ziektegevallen in Europese landen bekend. In Nederland zijn nog geen infecties gerapporteerd met Rickettsia, waarbij de besmetting gerelateerd kon worden aan een tekenbeet in Nederland.
Schermafbeelding 2017-02-08 om 19.14.24.png
Schermafbeelding 2017-02-08 om 19.14.24.png (67.86 KiB) 1326 keer bekeken



Bron; richtlijn Lymeziekte 2013, pagina 25, 26

Sproetje
Berichten: 3055
Lid geworden op: Di 28 Okt 2014, 20:33

Re: Borrelia met co-infecties ernstiger beloop dan borrelia besmetting alleen

Berichtdoor Sproetje » Wo 08 Feb 2017, 19:18

Eus, dank voor je goeie post
(we gingen weer eens tegelijk posten, maar je was iets sneller :) )


Babesia microti Infection in Europe

http://link.springer.com/article/10.100 ... -7?LI=true

Laurence Meer-Scherrer, Martin Adelson, Eli Mordechai, Beatrice Lottaz, Richard Tilton
2004

Abstract

The majority of babesia infections in Europe are life-threatening and caused by Babesia divergens and B. bovis. Although Babesia microti has been detected in ticks from Switzerland, few if any cases of babesiosis have been caused by B. microti. This first reported case, diagnosed by serology, DNA detection, and microscopy, is additionally interesting because there appears to be coinfection with the Lyme disease organism, Borrelia burgdorferi.


Laatst gewijzigd door Sproetje op Wo 08 Feb 2017, 19:21, 1 keer totaal gewijzigd.

Eus
Berichten: 992
Lid geworden op: Di 28 Okt 2014, 23:27

Re: Borrelia met co-infecties ernstiger beloop dan borrelia besmetting alleen

Berichtdoor Eus » Wo 08 Feb 2017, 19:20

1.5 Co-infecties met Borrelia burgdorferi s.l. en andere tekenoverdraagbare infecties in Nederland en Europa
Een co-infectie is een infectie veroorzaakt door meer dan één soort micro-organisme. Micro- organismen die gelijktijdig een infectie veroorzaken beïnvloeden meestal de pathogenese en immuunrespons van elkaar. De kans op een co-infectie met Borrelia en andere tekenoverdraagbare micro-organismen na een tekenbeet is afhankelijk van de aanwezigheid van verschillende soorten micro-organismen in zowel knaagdieren als in de teek en van de mogelijkheid van ziekteoverdracht.
Bij de mens kan een co-infectie ontstaan door een beet van één teek met meer dan één micro-organisme en/of door de beet van verschillende teken met verschillende micro- organismen.
26 Richtlijn Lymeziekte 2013
In een overzichtsartikel van studies naar co-infecties van Ixodes teken blijkt Borrelia en Babesia of Anaplasma in endemische gebieden voor lymeziekte in de Verenigde Staten voor te komen bij 1-28% van de teken. Voor een aantal Europese landen varieert het percentage co-infecties van teken tussen 0-13% (Swanson 2006).
Co-infecties van Anaplasma of Babesia in combinatie met Borrelia bij de mens zijn vooral beschreven in de Verenigde Staten (het percentage van co-infectie varieert in de diverse studies tussen de 4 en 45%). Co-infecties bij de mens zijn ook in enkele Europese landen beschreven, maar nog niet in Nederland (Swanson 2006).
Uit een aantal studies zijn er aanwijzingen dat lymeziekte ernstiger kan verlopen bij een co- infectie (Krause 1996, 2002). Griepachtige ziekteverschijnselen bij een co-infectie zijn meer divers en houden langer aan. Er is geen bewijs dat co-infectie meer kans geeft op dis- seminatie van Borrelia-infectie en op het ontstaan van artritis, carditis of neuroborreliose, dan bij Lymeziekte alleen (Swanson 2006).

Schermafbeelding 2017-02-08 om 19.19.23.png
Schermafbeelding 2017-02-08 om 19.19.23.png (26.21 KiB) 1326 keer bekeken




Bron; richtlijn Lymeziekte 2013, pagina 26, 27

Gebruikersavatar
VerlorengezondheidM
Berichten: 1785
Lid geworden op: Za 19 Sep 2015, 23:59
Locatie: Tilburg
Contact:

Re: Borrelia met co-infecties ernstiger beloop dan borrelia besmetting alleen

Berichtdoor VerlorengezondheidM » Zo 22 Okt 2017, 17:50

Omdat de meesten weleens in de Ardennen zijn geweest of gaan dacht ik dat het weleens interessant zou zijn om onderstaande te posten.
High levels of co-infection with pathogens and symbionts in ticks from the Ardennes

The high level of co-infection with multiple pathogens and symbionts has important implications for diagnosis and treatment of tick-borne diseases


Bron: ScienceDaily lees meer
Lyme Test Negative?
It Still May Be Lyme Disease!

Na 19 jaar onbehandeld rondlopen met een klinisch ziektebeeld: Chronische Lyme, Q-koorts, Bartonella, Babesia, Anaplasma, Chlamydia, Mycoplasma, Rickettsia, Yersinia, Coxsackie A16+ B, HHV-6.

Gebruikersavatar
VerlorengezondheidM
Berichten: 1785
Lid geworden op: Za 19 Sep 2015, 23:59
Locatie: Tilburg
Contact:

Re: Borrelia met co-infecties ernstiger beloop dan borrelia besmetting alleen

Berichtdoor VerlorengezondheidM » Ma 11 Mar 2019, 01:55

"Chronic Lyme disease is due to the persistence of Borrelia within tissues but is also probably due to other micro-organisms responsible for co-infections."

-- Dr. Christian Perronne


Bron: HuffingtonPost, lees meer
Lyme Test Negative?
It Still May Be Lyme Disease!

Na 19 jaar onbehandeld rondlopen met een klinisch ziektebeeld: Chronische Lyme, Q-koorts, Bartonella, Babesia, Anaplasma, Chlamydia, Mycoplasma, Rickettsia, Yersinia, Coxsackie A16+ B, HHV-6.


Terug naar “Wetenschap”



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten